1990–2020 dönemi, piyasanın üzerine yazılmış devasa bir short volatility pozisyonuydu. Küreselleşme, ucuz emek, ucuz enerji ve bol tasarruf; enflasyonun sol kuyruğunu bastırırken tahvillerde sürekli duration bid yarattı. 2020 sonrası ise bu pozisyon çözülüyor. Piyasa artık yalnızca politika faizini değil, enerji güvenliği, savunma harcamaları, tedarik zinciri dayanıklılığı ve bütçe açıklarının oluşturduğu yeni term premium’u fiyatlıyor. Dolayısıyla önümüzdeki on yılın temel sorusu “10 yıllık tahvil faizi %8 olur mu?” değil; küresel denge faizi kalıcı olarak daha yüksek bir rejime mi geçti? Eğer cevap evetse, hisse senetlerinden gayrimenkule, özel sermayeden teknoloji değerlemelerine kadar son otuz yılın iskonto oranı varsayımlarının büyük bölümü yeniden yazılmak zorunda kalacaktır.