Bazı ülkelerde asgari ücret artık entry-level ücret olmaktan çıktı, genel ücret çıpası oldu. Bu çok önemli fark. Normal ekonomide: Asgari ücret = düşük verimli başlangıç işi tabanı olur. Bozuk ekonomide: Orta sınıf ücretleri aşağı çöker, şirketler herkesi asgariye yakın çalıştırmaya başlar, eğitim primi erir, vasıflı emek bile ucuzlar. EM’nin son yıllardaki problemlerinden biri tam olarak bu: orta segment ücret yapısının çökmesi. Bu yüzden insanlar birbirine değil aslında sistemin ücret mimarisine öfkeleniyor. Fakat öfke çoğu zaman yanlış hedefe gidiyor çünkü, patrona kızmak riskli, makro sistemi anlamak zor, merkez bankası / verimlilik / kur rejimi konuşmak soyut, en yakın görünen hedef ise diğer çalışan grubu. Klasik aşağı doğru statü savaşı. Zayıf ekonomilerde toplumlar zenginlerle fakirler arasında değil, bir tık daha az ezilenler arasında kavga etmeye başlar.