Fed Başkanı Warsh ve Hazine Bakanı Bessent, AI üstünlüğü için sermaye akışlarını koordine ediyor

Siyasi kurumun içinde, ABD'nin yapay zeka silahlanma yarışındaki üstünlüğünü garanti altına almak için küresel sermaye akışlarını ve ticareti sistematik olarak harekete geçiren daha büyük bir oyun oynanıyor. Oyuncular eylemlerini gizli tuttuğu, açık piyasaları yanılttığı ve hem sol hem de sağ siyasi yorumcuların tahtadaki her oyuncuyu şeytanlaştırdığı için, arkada hareket eden taşların neredeyse kimse tarafından fark edilmiyor.

Bu bir komplo teorisi değil. Eğer söz konusu "komplo teorileri" gerçekten etkili olsaydı, piyasadan kazanılabilir alfa üretmeleri gerekirdi. Ancak bu "gizli" bilgilerin "kapı bekçilerinin" piyasada büyük kazanç elde ettiğini görmüyoruz; bu da algoritmaya gömülmüş yanıltma düzeyini kendiliğinden ortaya koyuyor. Gerçek oyuncular, tam resmi gizliyor, ortaya çıkarmıyor.

Aşağıdaki açıklamalarımın etkili olabilmesi için genellemelere dayalı yaygın ifadeler yerine, net niceliksel veriler ve finansal piyasalarla doğrudan bağlantı gerekir. Bu raporu okuduktan sonra, Kevin Warsh (Federal Rezerv Başkanı) ve Scott Bessent (ABD Maliye Bakanı)’in, Çin’in koordine edilmiş ekonomik ve finansal saldırılarına karşı, ABD’nin rakipleri üzerindeki üstünlüğünü kurmak amacıyla aktif bir şekilde koordine ettikleri daha büyük bir hedefi açıkça göreceksiniz. Bu durum, sermayenin nasıl aktığına ve tüm risk sermayesi sektörüne, savunma harcamalarına, AI ve öncü laboratuvarlara nasıl tepki verildiğine doğrudan bağlıdır.

Tümü, Bessent ve Warsh'in en büyük makro trader'larından biri olan Stanley Druckenmiller'in altında nasıl işlem yaptıklarıyla başladı. Bunun neden önemli? Çünkü ikisi de uygulayıcılar ve risk alıcılar olarak, küresel sermaye akışlarını derinlemesine anlayan nadir durumlardan. Druckenmiller, Kevin Warsh'in uluslararası sermaye akışlarını herkesden daha iyi bildiğini söylemişti. Peki ama bunun neden önemli? Sermaye akışları temel verilerin bir yansıması değil mi? Politikayı etkilememeli değil mi?

Değişen finansal balonlara sürekli dönüşen belirsiz gerçeklik şudur: Uluslararası sermaye akışları, karşılaştığınız en büyük ekonomik ve finansal sorunların temel nedenidir. Druckenmiller’in kariyeri, bu akışları ve temel mekanizmalarını anlamak ve semptomların nasıl değiştiğine büyük bahisler yapmaktır.

Sosyal medya algoritmaları ve siyasi kurumlar, bu temel sorunun semptomlarını takip ederek toplumun tamamının, "para sistemini onarmak dünyayı onarır" gibi absürt fikirleri inanç haline getirmesine neden oldu ve dünyada var olan en büyük ekonomik ve finansal dengesizliği çözmek yerine, bazı şeyleri alıp satmanızı önerdi.

Druckenmiller, Çin ve ABD arasındaki AI yarışından önce erken dönemde Palantir'e yatırım yaparak en büyük bahislerinden birini oynadı. Neden? Çünkü Druckenmiller ve en yakın müttefikleri, dünyanın en büyük ekonomik ve finansal sorunlarını yönlendiren temel mekanizmayı anlıyordu: Çin ve ABD arasındaki uluslararası sermaye akışları. Her teknolojik ilerleme, mevcut uluslararası para düzeni içindeki başka bir hızlandırıcıydı. (Tüm VC savunma sektörü şimdi aynı stratejiyi benimsemiş ve aslında Druck'un yöntemini kopyalamaktadır)

Alex Karp, AI, ABD'nin öncülüğü ve Çin meselesi konularındaki görüşlerinin ne kadar örtüştüğünü gösteren, Kevin Warsh ile kayıtlı röportaj yapmış az sayıda kişiden biridir.

Eğer günümüz dünyasındaki temel ekonomik ve finansal sorunları (sadece belirtilerini değil) anlıyorsanız, Bessent ve Warsh'ın, sadece istatistiksel yansıması değil, işlem sistemlerinin gerçek çekirdek akış ve neden-sonuç mekanizmalarına dair nadir kayıtlardan birine sahip olduğunu anlamaya başlarsınız. Bununla piyasayı ilişkilendirebiliyorsanız, para biriminin bozulduğuyla ilgili yanlış hikâyeler yerine, uluslararası para düzeninin en temel unsurlarıyla uyum sağlayabileceksiniz.

Tüm oyuncular, akışlar ve pazarlar birbirine bağlıdır.

Peki, bu tüm oyuncuları bir araya getiren temel mekanizma nedir?

Amerika, dünyadan sattığından daha fazla ürün satın alır; bunları dolarla öder ve bu dolarların nereye gideceği gerekir. Dolar rezerv para birimi olduğu için, Amerika, bu miktarları karşılamak için tek olarak yeterince derin ve açık finansal piyasaya sahiptir; dünyanın fazla tasarrufları, Amerika'nın bu finansmana ihtiyacı olsun ya da olmasın, Amerikan varlıklara yönlendirilir.

Şimdi daha zor bir soru: Eğer ABD gerçekten dünya üzerindeki defisini finanse etmek için dolaşıyorsa, getirilerin yükseldiğini ve doların düştüğünü beklersiniz. Ancak tam tersi oldu. 2000'ler boyunca cari açık genişlerken, reel uzun vadeli getiriler düştü ve dolar pahalı kaldı; bu, bu kararların kâr arayan yatırımcılar tarafından verildiğini gösteriyor. Bunlar politika akımlarıdır ve fiyat esnekliği tasarımıyla yoktur. ABD'nin dünya fazlasını absorbe etmesi, Amerikalıların harcamalarının gelirlerinden fazla olması nedeniyle değil; bu sistemin tasarımı, bunu absorbe edecek birinin olmasını gerektirir ve dolar, ABD'yi bu kişi yapar. Bu sistem kilitlendikten sonra yabancıların elindeki ABD borcunun ne olduğunu görün.

Fazla üretimin nedeni başlangıçta nedir? Çinli işçilerin ürettiği, onlara tüketim izni verilenin çok üzerindedir. Bu, tasarrufa yönelik bir kültürel tercih değildir; bu, Çin Komünist Partisi'nin tasarladığı bir sonuçtur. Çinli işçilerin yarattığı değerin yaklaşık %40'ı gelir olarak onlara geri ödenirken, çoğu büyük ekonomide bu oran %70 civarındadır. On yıldan fazla bir süredir, tasarruf faiz oranlarının tavanlanması, yıllık olarak GDP'nin yaklaşık %5'lik bir miktarını ailelerin tasarruflarından devlete bağlı borçlulara aktarıyor. Göçmen işçiler, çalıştıkları şehirlerde alamadıkları sosyal haklar için katkı yapıyorlar. Yapay olarak düşürülmüş para, her tüketen aileyi her ihracatçıya sürekli bir transfer haline getiriyor. Toplamda, Çinli ailelerin tüketimi hâlâ GDP'nin %40'ının altında, dünyadaki herhangi bir diğer büyük ekonomiden daha düşük. Ailelere ulaşmayan gelirler aileler tarafından harcanamaz, bu yüzden fazla üretim başka kişilere satılmalıdır. İşte tüm fazla üretimin tamamı. Bu asla ABD ve Çin aileleri arasındaki bir çatışma değildi. Bu, Çin Komünist Partisi'nin başlattığı sınır ötesi bir çatışmadı ve Çinli aileler ile ABD işçileri ikisi de kaybedenlerdi. Bu baskıları aşağıdaki satırda görebilirsiniz.

Peki bu tasarruflar ABD sistemine girdiğinde ne olur? Zorunlu olarak akış yapan fonlar fabrika inşa etmez; mevcut şeyleri fiyatlandırır. 1998 ile 2008 yılları arasında yabancı resmi kurumlar, bu dönemdeki tüm ABD cari açık miktarına neredeyse eşdeğer olan yaklaşık 4 trilyon dolarlık ABD varlıkları satın aldı. Talebi karşılamak için yeterli devlet tahvili bulunmadığından, Wall Street, eksik güvenli varlıkları ikincil konut kredileriyle yarattı; kredi standartları çöktü çünkü bu, yeterli senedi üretmenin tek yolu idi; haneler, işlerinin artık sağlayamadığı geliri karşılamak için ev eşitliklerinden yaklaşık 5 trilyon dolar çekti. İşler gerçekten kayboldu: Aynı fon akışı, doları pahalı tuttu ve sanayi üretimi küçüldü; 2000’lerin başlarında özel sektördeki işsizliklerin %80’den fazlası fabrika işleriydi. İstenmeyen fon akışı, bir ülkeyi artan borç ve artan işsizlik kombinasyonuna zorlar. Varlık sahipleri akış sırasında zenginleşir, emekçiler transferi karşılar; herkesin bağırduğu balon ve eşitsizlik bağımsız sorunlar değildir. Bunlar bir makinenin egzozudur.

Bir adım geri çekilip herkesin tarihin en pahalı hisse senedi piyasası olarak adlandırdığı şeye bakın. Neden AI hisseleri değil, neredeyse her şeyin değerlemesi yükseldi? Standart cevap “çılgınlık”, ancak standart cevap mekanizmayı kaçırmaktadır. Bu ülkeye giren aşırı tasarruflar, finansal varlıklara emilmesi zorundadır ve varlık havuzunun büyüme hızı, akış hızından daha yavaştır. Yıllarca trilyonlarca doların fiyat duyarlılığı olmayan bu piyasaya zorla yönlendirilmesi, mevcut tüm varlıkların nakit akışlarına göre fiyatlarını yükseltir; bu, değerlemelerin aynı anda her yerde yükseldiğini söylemenin başka bir yoludur. Wall Street’in bu sistemdeki temel işlevi, bu paraya satın alınabilir şeyler üretmektir ve 2008’de, yasal ürünler tükenince ne olacağını size gösterdi. AI işlemi bu makinenin üzerine inşa edilmiştir; onu yaratmamıştır. Değerlemeler yüksek değildir çünkü yatırımcılar akıllarını kaybettiler. Yüksekler çünkü dünyanın fazlasının gidecek yeri yoktur. (Bu, akışın mekanik işlevidir.)

Bu, hükümet harcamaları tartışmasının sapladığı noktadır. Defisitenin endişesi mi olmalı?

Daha iyi bir soru: İlk olarak neden bu kadar büyük bir açık oluştu? Yaygın hikaye, Washington'un recklessness harcamaları ve diğer her şeyin bunun ardından gelmesidir. Şimdi hesapları inceleyin. Bu ülkeye büyük miktarda yabancı tasarruf girdiğinde, yerel düzeyde karşılık gelen bir açık bulunmalıdır: ya özel sektör borçlanır, bu da 2008 öncesi ailelerin yaptığı şeydir, ya da hükümet borçlanır, bu da bundan sonraki gelişmedir. Kırk yıldır, mali dengeye ilişkin her büyük dalgalanma, özel borçlanmada ters bir dalgalanma ile eş zamanlı olmuştur, dış açık ise kim yönetiyorsa veya ne harcıyorlarsa, devam etmiştir. Dış denge, sınırlarımızın dışında belirlenmiştir; bütçe açığı, şok değil, sönümleyicidir. Akışı dokunmadan harcamaları keserseniz, dengesizliği düzeltmezsiniz; sadece borçlanmayı ailelere geri verir ya da işsizlik yoluyla ayarlamayı zorlarsınız. Hükümet harcamaları, nedeni aynı makinedir olan mekanik bir neden olan bir semptomdur.

Bu makine o kadar güçlüyse, neden 2014 sonrası başlık haberlerden kayboldu? Çünkü sessizleşti, yok olmadı değil. Onlarca yıldır Çin'in resmi rezervleri sabit kaldı; bu dikkat etmeniz gereken nokta. Altta, geçmişte görülmemiş en büyük fazla var: imalat fazlası, dünya GSYİH'nın yaklaşık %2'sini oluşturuyor ve Almanya ile Japonya'nın zirve toplamlarından daha büyük; bu fazla, devlet bankaları aracılığıyla geri kazanılıyor ve bu bankalar her yıl yaklaşık 700 milyar dolarlık doları emiyor, ancak resmi rakamlar hiçbir şey bildirmiyor. Dolar sistemden hiç çıkmadı; merkez bankası bilançosundan rezervlere dahil edilmeyen kanallara aktarıldı. İşte kinetik olmayan savaşın şekli:稀土 gibi kritik noktalar gibi, ihtiyaç duyduğunuz malların fiyatlandırma hakları, bir mermi ateşlenmeden otomobil üretimini durdurabilir ve asla kendi gerçek satın alma gücünü ilan etmeyen yavaş yavaş kaybolan güç. Bu saldırı, görünmez olacak şekilde tasarlandı; neredeyse kimse bunun hakkında konuşmuyor olması, bu tasarımın ne kadar başarılı olduğunu size söylüyor. Aşağıdaki grafik, ölçülerek kaydedilen bu sessizliktir.

Şimdi kamerayı Warsh ve Bessent'e geri çekelim. Bu makineyi anladıktan sonra, bu atamalar hiçbir zaman insan kaynakları kararları değildi, Trump'ın stratejik bir planıydı. Druckenmiller'den eğitim almış iki sermaye akışı uzmanını, faiz oranlarını yönetmek ve tahvil çıkarmak için Federal Rezerv ve Hazineye yerleştirmeyi düşünmezsiniz. Onları, saldırı ile aynı kanal üzerinden—yani sermaye akışları üzerinden—karşı saldırı yapmak için yerleştirdiniz.

Doların rezerv para birimi rolü terk edilemez — terk etmek, sistemi rakiplere teslim etmek demektir; bu nedenle gerçek operasyon, yükü bir silah haline getirmektir. Küresel sermayenin Amerikan varlıklarına akışını sürdürün, ancak bunu tüketim için finanse edilen borçlardan üretken kapasiteye: AI altyapısına, savunmaya ve öncü laboratuvarlara yönlendirin. İşte neden risk sermayesi dairesi, öncü laboratuvarlar ve küresel iki en güçlü finans kurumu aynı yöne doğru hareket ediyor. Sermaye akışı, savaşın kendisidir ve bu, Amerikan politika yapıcılarının ilk kez bunu gerçekten anladıkları andır. Tüm oyunun temel puan tablosu, aşağıdaki grafiktir.

Bu, Marc Andreessen'in Kevin Warsh tarafından Fed'in yeni AI çalışma grubuna atanmasının muhtemel nedenidir. Zaten Alex Karp ve Palantir'i bu stratejiyle uyumlu hale getirdiler, şimdi özel piyasa sermayesini de uyumlu hale getiriyorlar. Anahtar nokta, Warsh ve Bessent'in Çin'in ekonomik ve finansal saldırılarına karşı teknoloji gelişiminin her unsuruyla sermaye akışlarını koordine etmesidir.

Bu nedenle, doğru bir bağlam anlaşıldıktan sonra Anthropic’in eylemleri çok önemlidir. Trump sözcükleri süslü kullanır, Dario ise bağlamı "Amerikan halkının özgürlüğünü korumak" olarak çerçeveler, ancak gerçek yapısal dinamikleri anladığınızda, ABD’nin Yapay Zeka silahlanma yarışında geride kalması durumunda sonunda dışa aktarılacak işlerin sadece imalat sektörü görevlerinden çok daha fazlası olabileceğini görürsünüz! Çin, Yapay Zeka yarışını kazanırsa, ABD’nin ekonomik ve sosyal sorunları on katına çıkar!

İşte para düzeni, işte makro sonucu: Her oyuncu, aynı temel mekanizma etrafında — ABD ile Çin arasındaki uluslararası sermaye akışları — stratejilerini şekillendiriyor. Mekanizmayı anladığınızda, risk sermayesi, savunma harcamaları ve AI öncü laboratuvarlarının hareketleri, izole haber başlıkları gibi değil, aynı satranç oyununda yapılan hamleler gibi görünür.

Peki bu koordinasyonu nasıl gerçek zamanlı izliyorsunuz? Geçen hafta Warsh'in FOMC toplantısından itibaren. Federal Rezerv, faiz oranlarını sabit tuttu ve üç üye faiz artırımı lehine oy kullandı, Warsh, basın toplantısında sermaye harcamaları üzerine çok zaman harcadı:

Ekonominin en belirgin özelliği şirket yatırımlarının güçlü büyümesidir. Yüksek teknolojili sermaye harcamalarındaki artış çok belirgindir.

——Kevin Warsh, Temmuz FOMC

Belirli rakamları verdi:

Yüksek teknolojili cihazlar ve yazılımlar bu AI ile ilgili kategoride, en son verilere göre dördüncü çeyrek büyümesi %20'ye yakındır.

——Kevin Warsh, Temmuz FOMC

O, bu altyapı döngüsünün faiz yoluna nasıl bağlandığını size net bir şekilde anlatıyor:

Bu, arz ve talep arasındaki bir yarış. AI ile ilgili şirketlerin sermaye harcamalarındaki patlama, bu kararı daha zor hale getiriyor.

——Kevin Warsh, Temmuz FOMC

İki hafta önce, kongrede daha açık bir şekilde söyledi:

Şu anda AI yatırımı olarak bilinen şey, yakında sadece yatırım olarak adlandırılacaktır.

——Kevin Warsh, Temmuz FOMC

Sermaye akışlarını düşünen bir Federal Rezerv Başkanı, AI sermaye harcaması döngüsünün şimdi ekonominin kendisi olduğunu söylüyor ve piyasayı kendi kendini ayarlamaya bırakmak için politika faizini altta tutuyor. Kendi sözleri: "42 gün hiçbir şey yapmadık, piyasa çok şey yaptı." Onun konuşmasından sonra piyasanın faiz yolu üzerinde ne yaptığını görün.

FOMC sonrası faizlerle ilgili raporumu inceleyin:

Peki Bessent bunun tümünde hangi rolü oynuyor?

Bu tüm işlem için marjinal likidite nereden geliyor? Japonya. Japonya Merkez Bankası, gelişmiş dünyada en ucuz finansman faiz oranını korumaya devam ediyor; ucuz japon yenisini alarak dolar varlıkları satın almak, modern piyasalardaki en eski likidite kanalıdır: Doğrudan sınır ötesi japon yenisine dayalı kredi hacmi yaklaşık 250 milyar dolar, türevler dahil edilirse yaklaşık 1 trilyon dolara ulaşır. Bu fonlar boşta kalmaz; dünyadaki en derin ve en hızlı piyasalara akar, bugün bunlar ABD varlıkları ve temelindeki AI sektörünü ifade eder.

Geçen haftanın zaman serisine bakın. Yen, 1986 yılından beri en zayıf seviyeye düştü. Japonya'nın bir günde 50 milyar doların üzerinde harcayarak piyasa desteklediği bildirildi; bu, kaydedilen en büyük müdahale olabilir.

İkinci gün, ABD Hazine Bakanlığı ve Tokyo ortaklaşa müdahale etti, New York Fed Japon yeeni satın aldı.

Ardından Bessent, televizyonda en sakin sesiyle "Yen, benim görüşüme göre ciddi şekilde düşük fiyatlı," ve "Yen'in aşırı dalgalanması sağlıklı değil" dedi. Hazine'nin en çok korktuğu şey, altyapının hâlâ likiditeye ihtiyaç duyarken, finansman parasını AI ticaretiyle ilişkilendiren piyasanın bu kanalı çözmeye başlamasıydı.

Bessent, yen ile ilgili yazdığı notları herkesin görebileceği şekilde bıraktı; bu, daha önce kullandığı bir taktikti. Bessent, ne yaptığını çok iyi biliyordu — piyasa beklentilerini aktif olarak değiştirmeyi (temelde döviz piyasalarında ileriye dönük yönlendirme). Japonya ekonomisi, yüksek petrol fiyatları ve zayıf para birimi etkileriyle karşı karşıya kaldı. Bessent, likiditenin AI altyapısına akışını korumak için carry trade'in bütünlüğünü korumak gerektiğini biliyordu; ancak aynı zamanda yeni başbakanın enflasyon artışı nedeniyle halk desteği kaybetmesini de önlemek zorundaydı. Bessent, durumun tamamen patlamasını ve her iki ülke için de olumsuz dalgalanmalara yol açmasını tercih etmeden, sermayenin AI işlemlerine doğru akışını korumak için aktif müdahaleyi tercih etti.

Bu likiditenin şimdi neden bu kadar önemli? Öncü laboratuvarlar, özel sermayenin yetersiz kaldığı anlara yaklaşıyor. Anthropic'in getiri hızı, yaklaşık beş ay içinde 9 milyar dolardan 500 milyar dolara yakın bir seviyeye yükseldi ve gizli olarak halka açık hale getirme başvurusunu sundu. OpenAI'nin ölçeği 25 milyar dolara yakın, ancak hâlâ her kazandığı 1 dolar için 1 doların üzerinde kayıp yaşıyor, çünkü hesaplama maliyetleri gelirlerden daha hızlı bileşik faiz kazanıyor.

Bu ölçekte harcama yapan şirketler nihayetinde açık piyasaya ihtiyaç duyar ve pencereye ulaşmaları tam olarak pencerenin aniden kapanmasıyla örtüşür: SpaceX, tarihin en büyük IPO'su, yedi hafta önce halka açıldı, şimdi fiyatları ihraç fiyatından %20 daha düşük ve zirveden yarısı kadar; yarı iletken sektörü, finansal krizden bu yana en kötü ayını yaşıyor.

Warsh ve Bessent'in karşı karşıya geldiği şekilde bu soruyu sormak gerekir: AI silahlanma yarışını taşıyan şirketlerin açık sermayeye erişememesi durumunda ne olur? Bu sıradan şirketler değil. Zaten beşgenlik sözleşmeleriyle ulusal güvenlik varlıkları olarak faaliyet gösteriyorlar ve ihracat kontrolleri öncü modelleri stratejik kapasiteler olarak sınıflandırıyor. Tüm altyapının finansmanı—laboratuvarlar, çipler, veri merkezleri, elektrik—birbirine bağlı şekilde temin ediliyor; bunlardan biri çökerse diğerleri de etkilenir. Bir Federal Rezerv Başkanı sermaye harcaması döngüsünü desteklerken, bir Maliye Bakanı aynı hafta finansman para birimini savunuyor; bu tesadüf değil. Bu, küresel para düzeninin daha geniş mekanizmalarını yansıtmaktadır.

Her şeyi bir araya getirdiğinizde, neden yanıltıcılık bu kadar etkili olduğunu görebilirsiniz. Gerçek satın alma gücü değişimi ve uluslararası sermaye akışları gibi tüm bunların çekirdek gücü çok zor anlaşılabilir, ancak toplumun finansal düzeyinde bu baskıları hissedebilirsiniz. Bu, çoğu kişinin çekirdek sorunun semptomları etrafında tüm bir hikâye inşa etmesinin nedenidir; ancak Bessent, Warsh, Druckenmiller, Karp ve Andreessen gibi kişiler gerçek mekanizmalar etrafında her şeyi inşa eder.

Bu, finansal piyasaların tarihte en yüksek değerlemelerde olduğu ve ilişkilerin neredeyse tamamen aynı olduğu bir bağlamdır. Hisse senetleri ve faiz oranları aynı anda dalgalanır, çünkü her bir sermaye akışı, Çin'in kapalı sermaye hesabı, doların rezerv para birimi statüsü ve Çin Komünist Partisi'nin küresel çapta yarattığı ekonomik ve finansal etkileşimler etrafında döner.

Bu dünyada nötr kalmak ve harekete geçmemek, sistem semptomlarına dayalı yanlış kararlar vermek kadar tehlikelidir. İşte neden Bessent ve Warsh, faiz oranları, para ve maliye konularında aktif harekete geçerken, aynı zamanda açıkça Alex Karp ve Marc Andreessen ile yapay zeka silahlanma yarışı ve özel sermaye piyasaları yönünde bağlantılıdır. Kamu ve özel sektörü bir yöne hizalamakta, özellikle yapay zeka silahlanma yarışında Çin Komünist Partisi'nin tüm saldırılarına aktif olarak karşı çıkmaktadırlar. Uluslararası para akışlarının bağlamını anlamazsanız, tüm eylemleri rastgele görünür.

Bu bağlamda en önemli anlayış, politika kararlarının semptomlar yerine temel sorunlar etrafında şekillendirileceğidir. Bu, neden şu ana kadar birçok politika kararının insanlar için anlamsız göründüğünü açıklar. 2025 yılında borsa çöküşüne neden olan gümrük vergileri, Trump'ın bunları borsa maliyetine uygulaması nedeniyle birçok kişi için anlamsızdı. Finansal varlıkların hem yükselişini hem de çöküşünü tetikleyen öncelikler, uluslararası para sistemi ve makro son durumda en büyük faktör olan temel mekanizma sorunlarına göre ayarlanır. Tüm bu gelişmeler, faiz volatilitesi ve döviz kuru volatilitesinin, yüzey altında biriken risklere kıyasla anormal şekilde düşük ve kendini beğenmiş olduğu bir dönemde gerçekleşirken, tarihsel olarak en yüksek hisse senedi değerlemeleri kuyruk riskini daha da sıkıştırır.

Şu anda tarihe geçecek bir makro sona doğru ilerliyoruz. Bu mekanizmaları anlayan aktif traderlar için, bu tarihin en iyi fırsatlarından biri olacak. İşte ben buradayım. ABD'nin Çin ile bu mücadeleyi kazanması gerektiğini inanıyorum ve sıradan Amerikalıların yaşam kalitesini iyileştirmek için yürütülen stratejik koordinasyonu tamamen destekliyorum. Ancak bunun kolay olmayacağını biliyoruz. Volatilite, parayı zayıflardan güçlülere aktarmak için var.

Dalgalanmalar beklenmektedir. İşte neden trading ve yatırım vardır.

Yazar: Capital Flows, Çeviri: Deep潮 TechFlow