Vault DeFi automatik sangat cekap dalam mengiklankan strategi. Bahagian yang lebih sukar ialah melaksanakannya dengan cekap apabila likuiditi, jaminan, dan kedudukan pengguna tersebar di pelbagai persekitaran. Di situlah saya ingin melihat @RomeProtocol digunakan. Sebuah vault portofolio yang boleh diprogramkan, dengan logik strateginya ditulis dalam Solidity dan likuiditi asasnya diperoleh daripada protokol Solana asli. Pengguna boleh menentukan had alokasi, keperluan jaminan, dan ambang imbangan semula tanpa perlu menyelenggara dua versi kedudukan yang sama. Apabila alokasi bergerak keluar dari julat yang dibenarkan, strategi Solidity melaksanakan operasi yang diperlukan melalui program Solana. Pengguna MetaMask dan Phantom berinteraksi dengan keadaan vault yang sama. Secara peribadi, saya mendapati sisi pelaksanaan jauh lebih menarik daripada mencipta papan pemantau pelaburan automatik lain. Sebuah imbangan semula yang memerlukan penyeberangan aset sebelum mencapai tempat likuiditi sasaran membawa risiko tambahan berkaitan masa, pelaksanaan, dan penyelesaian. Interaksi atomik terus dengan program Solana yang disokong boleh menghilangkan sebahagian koordinasi itu. Ia tidak menghilangkan slippage, risiko oracle, atau kerugian strategi. Tetapi ia mengubah apa yang boleh dibina oleh pembangun. Saya lebih suka melihat Rome digunakan untuk memudahkan pelaksanaan strategi kewangan kompleks berbanding sekadar menjadikan aplikasi EVM sedia ada boleh diakses melalui dompet lain. Pelaksanaan bersama menjadi jauh lebih kuat apabila ia mengubah mekanik sebenar pengurusan portofolio.