Satu perkara mengenai kontrak pintar yang layak mendapat lebih perhatian ialah bahawa ia boleh dilaksanakan tanpa kepercayaan, tetapi masih bergantung kepada kepercayaan apabila maklumat memasuki sistem. Ambil contoh protokol pinjaman DeFi. Kontrak boleh mencairkan kedudukan secara automatik apabila nilai jaminan jatuh di bawah ambang tertentu. Tetapi ia tidak boleh melihat pasaran secara bebas dan menentukan berapa nilai jaminan itu. Ia memerlukan oracle untuk menyediakan harga. Jika maklumat itu dimanipulasi atau tidak tepat, kontrak boleh mengikuti setiap peraturan dengan betul tetapi masih mencapai hasil yang salah. Itulah kelemahan yang saya anggap menarik. Kita telah menghabiskan bertahun-tahun membina sistem yang menghilangkan perantara dari transaksi, namun maklumat luaran masih boleh menjadi titik kritikal ketergantungan. Di sinilah Kontrak Pintar Cerdas menjadi layak untuk dieksplorasi. GenLayer sedang bekerja pada kontrak yang menggunakan AI untuk menilai maklumat dan mengendalikan keputusan yang tidak selalu boleh diringkaskan kepada syarat nombor mudah. Ini boleh menjadikan perjanjian onchain berguna untuk situasi yang lebih kompleks di mana konteks dan tafsiran penting. Ia tidak bermakna AI secara automatik menghilangkan kepercayaan atau menjamin keputusan yang betul. Cabaran sebenar ialah membuat keputusan-keputusan itu boleh dipercayai, boleh disahkan, dan tahan terhadap manipulasi. Bagi saya, langkah seterusnya untuk kontrak pintar bukan sekadar melaksanakan peraturan lebih pantas. Ia ialah mencari cara yang lebih baik bagi aplikasi blok rantai untuk menghadapi maklumat dan situasi yang berada di luar rangkaian mereka sendiri. @GenLayer