AI boleh menjawab soalan. Itu tidak bermakna rangkaian terdesentralisasi boleh bersetuju terhadap jawapan itu. Itulah bahagian @GenLayer yang saya anggap lebih menarik. Kontrak pintar tradisional berfungsi dengan baik apabila input dan peraturan adalah deterministik. Tetapi sekali kontrak perlu mentafsirkan laman web, pengumuman, atau sebarang maklumat dunia nyata yang rumit, model yang berbeza boleh sampai kepada kesimpulan yang berbeza. Jadi, masalah sebenar bukan sekadar “Bolehkah AI membuat keputusan?” Ia ialah “Bagaimanakah validator yang bebas boleh mencapai keputusan yang boleh dipercayai apabila perkara yang dievaluasi secara intrinsik bersifat tafsiran?” Ini menjadikan konsensus AI kurang sebagai ciri dan lebih sebagai masalah infrastruktur. Apabila agen pintar mula berinteraksi dengan maklumat dunia nyata, menyelesaikan perbezaan mungkin menjadi sama pentingnya dengan menghasilkan jawapan awal. GenLayer sedang menangani lapisan masalah ini. Apakah menurut anda lebih sukar diselesaikan: penaakulan AI itu sendiri, atau mendapat peserta terdesentralisasi bersetuju terhadap hasilnya?