Yayasan Solana sedang membuat tawaran baharu kepada institusi besar: privasi sebagai ciri yang boleh disesuaikan, bukan kompromi.
Dalam laporan yang dikeluarkan pada hari Isnin oleh yayasan tersebut, “Privasi di Solana: Pendekatan Sepenuh Spektrum untuk Perusahaan Moden,” organisasi tersebut berhujah bahawa fasa seterusnya pengambilan kripto akan bergantung kurang kepada transparansi semata-mata dan lebih kepada memberikan kendali kepada syarikat atas apa yang mereka dedahkan — dan kepada siapa.
Pengkerangannya menandakan peralihan dari etos awal kripto. Blok rantai awam secara tradisional menekankan keterbukaan, di mana transaksi adalah kelihatan dan boleh dilacak, walaupun pengguna diwakili hanya oleh alamat dompet. Laporan itu mengakui bahawa model “pseudonim” ini, walaupun menjadi asas, tidak mencukupi untuk banyak kes penggunaan dunia nyata. Institusi kewangan, contohnya, mungkin perlu membuktikan bahawa transaksi berlaku tanpa mendedahkan pihak lawan, sementara syarikat yang memproses gaji perlu mengelakkan pengumuman gaji pekerja.
Di sebalik pitch tersebut terdapat klaim teknikal: bahawa kelajuan Solana menjadikan teknik privasi canggih praktikal. Pasukan berhujah bahawa throughput tinggi dan latensi rendah rangkaian membolehkan kaedah-kaedah ini berjalan pada kelajuan hampir web, membuka pintu kepada kes-kes penggunaan seperti buku pesanan tersulit atau pengiraan risiko kredit peribadi.
Tetapi bukannya menawarkan satu penyelesaian sahaja untuk privasi, asas tersebut menggambarkan privasi sebagai spektrum yang terdiri daripada empat mod berbeza: pseudonim, kerahsiaan, anonimiti dan sistem sepenuhnya peribadi.
Pada tahap dasar, pseudonim menyembunyikan identitas di belakang alamat dompet sambil meninggalkan data transaksi terlihat. Seiring bergerak sepanjang spektrum, kerahasiaan memungkinkan peserta dikenali sambil mengenkripsi informasi sensitif seperti saldo dan jumlah pindah.
Kerahasiaan membalikkan dinamika itu, menyembunyikan identiti peserta sambil membiarkan data transaksi tetap kelihatan. Di hujung yang paling jauh ialah sistem sepenuhnya peribadi, di mana identiti dan data transaksi dilindungi melalui teknik seperti bukti tanpa pengetahuan dan pengiraan pelbagai pihak.
Mesejnya ialah tiada satu model privasi pun yang sesuai untuk semua. “Bagi perniagaan, privasi adalah satu spektrum, bukan suis,” kata laporan itu.
Apa yang cuba dilakukan oleh Solana ialah membawa semua pilihan privasi ini ke dalam satu sistem. Alih-alih memilih hanya satu pendekatan, syarikat boleh mencampur dan mencocokkan alat-alat — seperti menyembunyikan jumlah transaksi, membuktikan sesuatu adalah sah tanpa mengungkap butiran, atau mengawal siapa yang boleh mengakses data tertentu — bergantung kepada keperluan mereka.
Dalam amalan, itu boleh bermaksud melaksanakan perdagangan tanpa mengungkapkan saiz pesanan, berkongsi data risiko di antara bank tanpa mengungkapkan laporan kewangan individu, atau membenarkan pengguna membuktikan pematuhan tanpa mengungkapkan maklumat peribadi.
Laporan ini sangat bergantung pada idea bahawa privasi dan peraturan boleh hidup berdampingan. Pasukan merujuk kepada mekanisme seperti “kunci auditor,” yang membolehkan pihak yang ditetapkan untuk menghuraikan transaksi apabila diperlukan. Sistem lain akan membolehkan dompet menunjukkan status kepatuhan tanpa mengungkapkan identiti. Ciri-ciri ini digambarkan sebagai tindak balas terhadap pemerhatian peraturan yang semakin meningkat, terutamanya mengenai peraturan anti-pencucian wang dan pengawasan kewangan.
“Privasi adalah keperluan pasaran,” kata laporan itu. “Pelanggan mengharapkannya dan aplikasi memerlukannya. Di Solana, anda memilih tahap privasi anda, daripada keseimbangan terenkripsi hingga anonimiti zero-knowledge hingga pengiraan rahsia berbilang pihak. Setiap tahap dipetakan kepada laluan pematuhan, dan setiap satu boleh digabungkan dengan ekosistem yang lebih luas.”
Baca lebih lanjut: Solana Foundation's Liu: Fokus pada kewangan, bukan 'petualangan' permainan