Ulasan media asing berpendapat bahawa fokus perbincangan keselamatan AI baru-baru ini sedang berpindah dari “bagaimana mengurangkan risiko” kepada “siapa yang harus menetapkan peraturan”. Selepas pelbagai makmal besar menyeru untuk memperlambat kemajuan model terkini, perbezaan pendapat di kalangan industri mengenai sama ada kerajaan perlu campur tangan atau sama ada syarikat mampu mengawal diri sendiri semakin dipertunjukkan secara terbuka.
Laboratorium besar mengusulkan memperlambat kemajuan
Pengarah eksekutif Anthropic, Dario Amodei, baru-baru ini menulis artikel yang menyokong perlambatan tempoh perkembangan AI untuk memberi masa kepada langkah-langkah keselamatan dan mendorong kerjasama antara perusahaan dan kerajaan dalam pelaksanaannya. Pengarah eksekutif OpenAI, Sam Altman, dan pendiri xAI, Musk, kedua-duanya menyokong arah ini.
Namun, menyokong “penekanan yang lebih besar terhadap keselamatan” tidak bermakna menyokong pengawasan yang ketat. Ketua Eksekutif Meta, Zuckerberg, menyatakan bahawa syarikat pernah menangguhkan pelancaran model AI Muse selama beberapa bulan kerana pertimbangan keselamatan dan keselamatan. Pernyataannya lebih mendekati pendekatan lain: syarikat akan secara sendiri memasukkan keselamatan ke dalam proses pembangunan harian mereka akibat tekanan pasaran dan tanggungjawab produk, tanpa perlu menunggu pengawasan seragam terlebih dahulu.
Putih dan Kongres menunjukkan sikap berhati-hati
Laporan tersebut menyebut bahawa, walaupun sebahagian syarikat terkemuka menyeru kerjasama awam-swasta, kerajaan Amerika tidak menunjukkan minat yang jelas untuk mengambil alih. Pegawai AI dalam pentadbiran Trump, David Sacks, sebelum ini menyatakan bahawa pengawasan AI seharusnya terutamanya diserahkan kepada syarikat-syarikat yang membangunkan teknologi berkaitan. Gedung Putih sebelum ini juga cenderung untuk menghalang setiap negeri daripada mengeluarkan peraturan AI mereka sendiri.
Di peringkat Kongres, tanggapan pantas juga tidak dilakukan. Artikel tersebut menyebut bahawa selepas artikel panjang Amodei diterbitkan, Speaker Dewan Perwakilan Amerika Syarikat, Mike Johnson, menunjukkan sikap acuh tak acuh terhadap pernyataan “risiko AI yang bencana”, yang menunjukkan bahawa Washington tidak aktif dalam membina kerangka pengawasan yang lebih kuat segera.
Kesadaran industri membawa kepada persoalan baru
Sebuah petunjuk lain yang menarik perhatian ialah bahawa syarikat-syarikat seperti OpenAI dan Anthropic dikatakan sedang mendorong pembentukan organisasi piawaian AI. Pihak luar memandangnya sebagai badan pengawasan diri industri yang berpotensi. Jika perjanjian ini dilaksanakan, industri AI akan tetap sebahagian besar dikawal oleh syarikat-syarikat melalui komitmen sukarela dan pembentukan piawaian.
Ini juga menimbulkan pertanyaan berterusan: apakah syarikat-syarikat terkemuka yang mendorong “peraturan keselamatan” juga menggunakan ini untuk memperkuat kelebihan mereka sendiri. Para kritikus berpendapat, sama ada peraturan rasmi atau piawaian industri, jika ambang batas dikuasai oleh sedikit syarikat besar, ia mungkin meningkatkan kos bagi pihak baru dan mempersempit ruang persaingan untuk usaha kecil dan sederhana.
China and overseas companies raise objections
Artikel tersebut juga menyebut bahawa pihak China baru-baru ini mengkritik sebahagian syarikat Amerika yang menggunakan naratif risiko AI untuk mengganggu perbincangan tata pentadbiran global. Salah satu sebabnya ialah Amodei dengan jelas menyatakan dalam artikel itu bahawa keunggulan Amerika dalam beberapa tahun ke depan harus diperluas melalui penyesuaian perjanjian perniagaan yang berkaitan dengan China.
Kekhawatiran serupa tidak hanya datang dari China. Ketua Eksekutif syarikat AI Kanada, Cohere, Aidan Gomez, juga secara terbuka menyatakan bahawa kontroversi ini bukan sekadar tentang “adakah perlu pelindung”, tetapi “siapa yang menulis peraturan, siapa yang boleh terlibat, dan peraturan itu melindungi kepentingan siapa”.
Dalam ulasan ini, keselamatan AI bukan lagi sekadar masalah teknikal, tetapi juga sebuah pertandingan mengenai ketertiban industri dan persaingan antarabangsa. Seterusnya, perbezaan sebenar mungkin bukan sama ada langkah keselamatan diperlukan, tetapi siapa yang akhirnya memegang kuasa menentukan peraturan.