
Bu hafta Solana'da açık ve kapalı sözleşmeler tartışmasını izliyorum. Sürekli döndüğüm nokta: kullanıcılar bir uygulamanın ne söylediğine körük güvenmek zorunda değil. Okunabilir kod, bunu kontrol edebilmelerinin nadir yollarından biri. Aynı zamanda takımların çalışmalarını korumak istemelerinin nedenini anlıyorum. Hâlâ bu sınırın nerede olduğunu öğreniyorum.
