Satu kajian baharu daripada penyelidik di MIT dan Princeton AI Lab, yang diterbitkan melalui arXiv, memberikan nombor nyata kepada sesuatu yang banyak daripada kita telah sangka secara diam-diam. Orang-orang tidak hanya meremehkan seberapa kerap mereka bergantung kepada AI, tetapi juga melebih-lebihkan secara drastik apa yang mereka peroleh daripadanya. Penyelidik menyebutnya sebagai “ilusi keuntungan kecekapan,” dan ia menggambarkan perangkap kognitif yang boleh mengubah cara kita memikirkan sumbangan sebenar AI terhadap produktiviti.
Nombor di sebalik ilusi
Kajian itu, berjudul “Ilusi keuntungan kecekapan: Orang meremehkan kadar penggunaan AI dan melebih-lebihkan faedahnya terhadap tugas-tugas mudah,” menjalankan tiga eksperimen yang telah didaftarkan sebelumnya dengan jumlah peserta 2,691. Tugas-tugas tersebut sengaja dibuat mudah: aritmetik, pemeriksaan ejaan, jenis pekerjaan yang kebanyakan orang boleh lakukan tanpa bersusah payah.
Peserta secara konsisten percaya bahawa AI menyelamatkan masa dan usaha yang bermakna bagi tugas-tugas ringan ini, walaupun keuntungan sebenar adalah kecil. Dalam satu analisis bermodel, penggunaan fungsi salin-tempel dengan AI mengurangkan masa penyelesaian purata dari 102.0 saat kepada 66.2 saat. Peserta menganggap keuntungan itu jauh lebih besar daripada kenyataan 35 saat tersebut. Perasaan subjektif mereka terhadap peningkatan kecekapan melebihi apa yang sebenarnya berlaku, mencipta gambaran yang terdistorsi mengenai kebergunaan AI yang kemudian mempengaruhi keputusan mereka di masa depan mengenai kapan harus menggunakannya.
Masalah gelung maklum balas
Penyelidik mengenal pasti satu gelung umpan balik di mana kebergantungan awal terhadap AI untuk tugas-tugas ringan mendorong kebergantungan yang lebih lanjut, yang memperdalam penilaian yang salah mengenai produktiviti. Setiap kali peserta menggunakan AI dan merasa ia membantu, mereka menjadi lebih cenderung untuk menggunakannya sekali lagi. Bukan kerana bukti menyokong tindakan tersebut, tetapi kerana perasaan kecekapan menjadi self-reinforcing.
Penyelidik juga mendapati penilaian yang sistematik terhadap kadar penggunaan AI di kalangan peserta. Orang-orang tidak hanya melebih-lebihkan manfaatnya. Mereka juga meremehkan seberapa kerap mereka sebenarnya beralih kepada AI, yang membuat gelung umpan balik menjadi lebih sukar untuk diputuskan.
Paradoks produktiviti, dikaji semula
Apa yang ditambahkan oleh penyelidikan MIT dan Princeton ialah penjelasan tingkah laku untuk sebahagian daripada jurang ini. Jika pengguna individu secara sistematik melebih-lebihkan faedah AI terhadap tugas-tugas rutin, maka data produktiviti kolektif mungkin tidak pernah sepadan dengan semangat kolektif. Keuntungan itu dirasakan nyata pada peringkat individu, tetapi ia tidak sepenuhnya terwujud dalam nombor-nombor.